#PESmas ΕΚΛΟΓΕΣ ΙΣΠΑΝΙΑ

 

Στο πρώτο #PESmas ζητήσαμε τη γνώμη των Αλέξανδρου Καρύδη, Πασχάλη Αγανίδη, Χρήστου Σαρόγλου, Δημήτρη Τέλλη και Γιάννη Λίτινα πάνω στο post του Γιάννη Γεράσιμου με θέμα την επόμενη μέρα των εκλογών στην Ισπανία “Τώρα το ιδανικό σενάριο είναι μια συνεργασία των Σοσιαλιστών και του Ποδέμος στην Ισπανία. Όπως στην Πορτογαλία. Να αρχίζουμε σιγά σιγά να χτίζουμε την αντεπίθεση του Νότου.”

Tι απάντησαν οι καλεσμένοι μας ?

Γιάννης Λίτινας : Προσωπικά, πιστεύω πως είναι λαθος η μονή κατεύθυνση απεναντι στον Ραχόι, γιατί όσο φιλελεύθερες ειναι οι πολιτικες που θελει να εφαρμόσει, αλλο τοσο ευρωπαϊκά επικίνδυνες ειναι και των Podemos.
Πανευρωπαϊκά, η ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία, πρεπει να βάλει τις ρήτρες εκείνες που θα επιτρέπουν απο τη μια την αντιμετώπιση των προβλημάτων με κοινωνικότερο πρόσημο αλλά θα το διασφαλίζει αυτό μεσα απο την επιστροφή της Ευρωπης στα ιδανικά των πραγματικών οραματιστών της. Του Μιτεράν, του Σμιτ, του Ανδρέα, του Φελίπε Γκονζάλες, του Πάλμε.
Με αυτο τον τροπο θα καταφέρει να ειναι αυτή που θα θέτει τις πραγματικές υπερβατικές ατζέντες.
Ετσι, θα μπορέσει να παρουσιάσει τη πρόταση για τη νέα ΕΥΡΩΠΗ.
Οχι λοιπον μονοκατευθυντήριες εμμονές.
Μπορει να ειναι η απαραίτητη δυναμη που θα κρατάει ενωμένη αλλά ταυτόχρονα και κοινωνικά βελτιωμένη την Ευρώπη. Αυτή νομιζω ειναι η θεση που αρμόζει και αξίζει στην ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία.
Εν ολίγοις τα εγραψα…

Αλέξανδρος Καρύδης : Μια διευκρίνιση σε επίπεδο αρχών. Θεωρώ πολύ λάθος και ισοπεδωτικό να αποκαλούμε ως “εχθρό” συλλήβδην τον φιλελευθερισμό. Ο φιλελευθερισμός είναι ένα ρεύμα ιδεών πάνω στο οποίο στηρίχτηκε ένα μεγάλο κομμάτι της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Η σοσιαλδημοκρατία έρχεται να βαθύνει αυτή τη δημοκρατία και να της δώσει κοινωνικό πρόσημο και ουσιαστικό περιεχόμενο, με έμφαση στην συμμετοχή και την αναδιανομή. Συνεπώς, ο φιλελευθερισμός μόνο εχθρός δεν ειναι και ειδικά ο πολιτικός φιλελευθερισμός, πάνω στον οποίο έχουν στηριχτεί κορυφαίες δημοκρατικες κατακτησεις.

Τώρα, περί της Ισπανίας, η Ισπανική Δεξιά λόγω της μαύρης ιστορίας και του έντονα Βασιλικού της υποβάθρου ουδέποτε υπήρξε φιλευθερη. Υπήρξε αντιθετα ακραια συντηρητική, λόγω και έντονων επιρροών από τον σκληροπυρηνικό καθολικισμό. Για να βγει κυβέρνηση στην Ισπανία νομίζω ότι δεν φτάνουν οι βουλευτές PSOE και Podemos. Χρειάζονται και μέρος έστω των Cuidadanos που ςίναι κατα βάση φιλελευθεροι. Επίσης, για το PSOE είναι πολύ εύκολο να καλεί τους Podemos σε συνεργασία γτ απλούστατα είναι ο μόνος τρόπος το 2ο κόμμα να βγάλει δικό του Πρωθυπουργό, Το δύσκολο είναι για το Podemos να το δεχτει, να αναλάβει ευθύνες διακυβέρνησης και να διαψεύσει μεγάλο μέρος της λαϊκιστικής του επαγγελίας. Η εξίσωση είναι δύσκολη και έχουμε δρόμο ακόμα. Το πιο σημαντικό συμπέρασμα κατ εμε είναι ότι στην Ισπανία ακόμα και με διαλυμένο δικομματισμό έχουμε 4 μεγάλους πολιτικούς συνασπισμούς-οικογένειες που ο καθένας έχει διακριτά χαρακτηριστικά και σαφές στίγμα. Δεν έχουμε το ελληνικό φαινόμενο του τσούρμου ημίτρελων και μιας ακραίας πολυδιάσπασης που επιτρέπει σε νούμερα να επιβάλλονται στη δημόσια σφαίρα ή ακόμα και να συγκυβερνούν.

Πασχάλης Αγανίδης : Νομίζω ότι είναι ακόμα νωρίς για να καταλήξουμε σε ασφαλή συμπεράσματα για το τι συμβαίνει και τι αναμένεται να συμβεί ως προς το ζήτημα της διακυβέρνησης. Οι όποιες αναλογίες με την ελληνική περίπτωση είναι μάλλον ανακριβείς. Η παραδοσιακή δικομματική ισορροπία της ισπανικής μεταπολίτευσης έχει κλονιστεί. Ωστόσο, το πολιτικό σύστημα παρά τον μεγάλο του μετασχηματισμό δεν έχει καταρρεύσει. Επίσης, η συσχέτιση ΣΥΡΙΖΑ podemos έχει στοιχεία ανακρίβειας, στο βαθμό που η ισπανική αριστερά των αγανακτισμένων έχει διατυπώσει περισσότερο μετριοπαθή και λιγότερο εθνικιστικό λόγο. Δεν είμαι βέβαιος ότι είναι ασφαλές το συμπέρασμα ότι το αποτέλεσμα των εκλογών είναι ήττα της λιτότητας. Αυτά τα νοητικά πολιτικά σχήματα είναι πολύ απλουστευτικά. Είναι όμως αναμφίβολα μία ισχυρή ένδειξη ότι οι επι μακρόν περιοριστικές πολιτικές οδηγούν σε κοινωνικές και πολιτικές ανισορροπίες που δεν μπορεί πολιτικά, κοινωνικά και ηθικά να είναι βιώσιμες. Εκτιμώ ότι το ισπανικό αποτέλεσμα για την κεντροαριστερά ανοίγει έναν πολύ ενδιαφέροντα κύκλο ανταγωνισμού μεταξύ ριζοσπαστικής αριστεράς που εκ των πραγμάτων θα γίνει περισσότερο υπεύθυνη και υπεύθυνης κεντροαριστεράς που έχει μέλλον αν γίνει περισσότερο ριζοσπαστική. Ίσως αυτή την διαλεκτική την δούμε και σε ένα κοινό στίβο διακυβέρνησης. Δεν έχω χρόνο να συζητήσω με λεπτομέρεια τις απόψεις όλων των παιδιών που έχω διαβάσει. Χαίρομαι πολύ που σας διάβασα σήμερα γιατί είδα πολύ καλές ιδέες και πολύ ενδιαφέρουσες απόψεις.

Χρήστος Σαρόγλου : Στα πρότυπα της Πορτογαλίας πρέπει να σχηματιστούν κυβερνήσεις της αριστερας με επικεφαλής τους σοσιαλιστές έτσι ώστε να δοθεί τέρμα στις πολιτικές της λιτότητας που εκφράζουν τα συντηρητικά κόμματα..Απέναντι στον νεοφιλελευθερισμό η απάντηση είναι μια συνεργασία αριστερας-σοσιαλιστών, βέβαια με πολιτικές διαφοροποιήσεις απο τους προκατόχους τους…

Δημήτρης Τέλλης : Το πρώτο μας μέλημα θα πρέπει να είναι μια Ευρώπη πιο ισχυρή κι ανθρώπινη. Αυτό προϋποθέτει αναμφίβολα επιταχυνση της διαδικασίας ενοποίησης, ενίσχυση της ρευστοτητας και έμφαση σε αναδιανεμητικα μέτρα που γεφυρωνουν το χάσμα Βορρά - Νοτου. Προϋποθέτει όμως -κακά τα ψεματα- και δημοσιονομικη εξυγίανση διότι η συνεχής ανάγκη για δανεισμό είναι αυτή που μεγεθυνει την εξάρτηση από τις αγορες και αποδυναμώνει την Ευρώπη μερακυλιοντας βαρη στις επόμενες γενιες. Επιπλέον, αναγκαία συνθήκη για τη μεσοπροθεσμη ευημερία των λαών και των κρατών είναι η υψηλή ανταγωνιστικοτητα καθώς οι δημόσιες επενδύσεις μπορεί να είναι απαραίτητες για την αναθερμανση ιδίως των αδυναμων οικονομιών αλλά ο παραγωγικος πυλωνας κάθε εθνικής οικονομίας είναι ο ιδιωτικός τομέας. Επίσης, η εμβάθυνση της Ενωσης συνεπάγεται εκχώρηση εθνικών εξουσιών και αρμοδιοτήτων (κάτι με το οποίο δυσανασχετουν πολλά αριστερά κόμματα στην Ευρώπη). Στοίχημα της σοσιαλδημοκρατίας, λοιπόν, είναι να επιτύχει τα παραπάνω διατηρώντας το κοινωνικό της πρόσωπο. Εάν τα κόμματα της ευρωπαϊκής Αριστεράς (συμπεριλαμβανομενων των podemos) είναι διατεθειμενα να δεχθούν αυτές τις γενικές κατευθύνσεις και να συνεισφέρουν με τις προτάσεις τους για την επίτευξη των στόχων αυτών τότε η συνεργασία μαζί τους είναι καλοδεχουμενη. Ιδίως από τη στιγμή που διασφαλίζει κυριαρχία των προοδευτικών δυνάμεων έναντι των συντηρητικων. Εάν, ωστόσο, στηρίζεται απλως σε συνθήματολογια, λαχτάρα για εξουσια και κούφια αντιδεξια ρητορικη χωρίς συγκεκριμένες, εφαρμοσιμες προτάσεις τότε ο συνασπισμός αυτός είναι καταδικασμενος να καταποντιστει. Μεσοπροθεσμα δε θα βλάψει καιρια την ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία αφου η οπορτουνιστικη και αποτυχημένη αυτή συμπλευση θα μείνει χαραγμένη στη μνήμη των λαών της Ευρώπης.

Επιπλέον αναφέρουμε και τις απόψεις δύο γυναικών που μας κίνησαν το ενδιαφέρον :

Αλεξάνδρα Σαγρή : Μπράβο παιδιά για την πρωτοβουλία…Λοιπόν έφτασε η ώρα και για την Ισπανία να αρχίζει σιγά σιγά να αφομοιώνει την κουλτούρα των συνεργασιών. Δεν είμαι σίγουρη αν η λύση είναι να συνεργαστούν οι σοσιαλιστές μόνο με τους Podemos για τους οποίους πιστεύω ακράδαντα ότι είναι κάτι αντίστοιχα παράδοξο και επικίνδυνο σε θέσεις, απόψεις, επικοινωνιακές τακτικές και ιδεοληψίες, όπως ο δικός μας Σύριζα […] Πέραν αυτού όμως για να μπορέσει να ξεκινήσει μια υγιής περίοδος πολιτικής συμφωνίας και να καλλιεργηθει η νοοτροπία της συνεργασίας,σε μια χώρα που όπως εμείς πρέσβευε ο δικομματισμός η ευρύτερη συμφωνία ακόμη και με τη φιλελεύθερη πλευρά, θα ήταν απαραίτητη

Αθηνά Χαραλάμπογλου : Στην Ισπανία υπάρχει η διεκδίκηση της ενότητας της αριστεράς γενικά. Ωστόσο, πρόκειται επίσης για μια χώρα όπου οι συνεργασίες κομμάτων δεν συνηθίζονται, δεν υπάρχει η αντίστοιχη πολιτική κουλτούρα. Εξηγούμαι επί του συγκεκριμένου θέματος: οι Ποδέμος εμφανίστηκαν στην Ισπανία βασιζόμενοι στην πολιτική ρητορική του καινούργιου κόντρα στο παλιό - σας θυμίζει κάτι; - και διατήρησαν και διατηρούν αυτή τη ρητορική μέχρι και σήμερα. Είναι το ίδιο πρόβλημα που έχει ο Τσίπρας και δεν του κάθεται συνεργασία με άλλο κόμμα της αριστεράς: ακόμα και νοοτροπικά δεν έχει την κουλτούρα ούτε της διαπραγμάτευσης ούτε της συνεργασίας και της συνεννόησης - μόνο ξέρει από θέση και αντίθεση, τη σύνθεση την έχασε στο δρόμο… Είναι μάλλον δύσκολο να συνεργαστείς με αυτόν που σε βρίζει, έτσι δεν είναι;

Συνεχίζω στο προηγούμενο σχόλιό μου: Μέχρι εδώ απλό, παρόλο που ξέχασα να σχολιάσω το γεγονός ότι στις τηλεφωνικές επικοινωνίες που είχε ο Π. Ιγλέσιας αυτές τις μέρες, με δική του πρωτοβουλία και χωρίς να περιμένει την πρωτοβουλία αρχηγών κομμάτων με υψηλότερα ποσοστα, “ξέχασε” να πάρει τηλέφωνο τον Α.Garzón της Izquierda Unida - κόμμα αριστερό, πρακτικά το κόμμα από το οποίο προέρχεται ο Ιγλέσιας - ενδεικτικό;

Υπενθυμίζω επίσης ότι το Ποδέμος λειτουργεί σαν ενιαίο κόμμα εδώ και λίγο καιρό και τα ποσοστά που αναφέρονται στην ελληνική ειδησεογραφία ώς ποσοστά των Ποδέμος, δεν είναι έτσι ακριβώς καθώς προσθέτουν στα ποσοστά τους τα ποσοστά που πέτυχαν και οι τοπικοί κομματικοί σχηματισμοί με τους οποίους συνεργαστηκαν οι Ποδέμος σ’ αυτές τις εκλογές, χωρίς ωστόσο να αποτελούν ξεκάθαρες και καθορισμένες συνεργασίες. Αν ακούσετε βέβαια τον πολιτικό λόγο των Ποδέμος,για άλλη μια φορά θα σας φανεί οικείος - όπου ακούς πολλά κεράσια πάρε μικρό καλάθι ένα πράμα…

Και τώρα πάμε στα δύσκολα: το κύριο θέμα όπου υπάρχουν οι κύριες δυσκολίες μιας τέτοιας συμμαχίας της αριστεράς στην Ισπανία, είναι οι θέσεις των κομμάτων αναφορικά με ένα άγνωστο για μας θέμα,ωστόσο, βασικότατο για την ισπανική πολιτική πραγματικότητα: το καταλανικό. Εδώ είναι που υπάρχει κυρίως πρόβλημα, καθώς το θέμα δημιουργήθηκε με την ανεγκέφαλη θέση του Ραχόι σχετικά.Ο Ραχόι και το κόμμα του δεν είναι μόνο στα δικαστήρια για διαφθορά, αλλά κάτι μου λέει ότι θα μείνει στην ιστορία για τον απόλυτα ανεγκέφαλο χειρισμό του θέματος της Καταλονίας. Εδώ βρίσκονται τα δύσκολα για τον σχηματισμό κυβέρνησης αριστεράς - όλα τα υπόλοιπα ίσως και να ρυθμίζονται…

Η καλύτερη (μακράν) ανάλυση που διάβασα αυτές τις μέρες για τη μετεκλογική κατάσταση στην Ισπανία από τον ομότιμο πλέον καθηγητή πολιτικής επιστήμης (και έναν από τους καλύτερους καθηγητές που είχα την τύχη να έχω στη ζωή μου) και υποστηριχτή της ενότητας της αριστεράς, Ramón Cotarelo - δυστυχώς μόνο για ισπανόφωνους, εδώ:http://cotarelo.blogspot.com.es/…/nuevas-elecciones-la…

 

Βρείτε περισσότερες απαντήσεις συντρόφων μας στο :

https://www.facebook.com/events/478911632291518/